▪️मी ज्यावेळेला राजस्थानमध्ये नोकरिनिमित्याने होतो त्यावेळेस माझा मित्र म्हणाला की यार भिलवाड्यामध्ये एक जोतिष्य राहतात जे तंतोतंत भविष्य सांगतात,चल एकदा त्याच्याकडे जाऊन येऊ! अर्थातच भविष्य,भोगसाधु,भोंदूबाबा असल्या लोकांवर विश्वास नसल्याने मी त्याला स्पष्ट नकार दिला. पण मित्र अधिकच विनंती करू लागला की खरं खोटं नंतर बघू पण एकदा जाऊन तर येऊ,तो काय सांगतो किंवा तो काय […]
●तुझ्या जन्माची बातमी गौतमने कम्पणीच्या गेटवर दिली तेंव्हा पाठीवर पन्नास किलोची युरियाची बॅग होती,आधी एक मुलगी आणि तू दुसरा मुलगा म्हटल्यावर जो नैसर्गिक आनंद माणसाला होतो तोच आनंद मला झाला होता,पती खांद्यावरची बॅग अलगद खाली ठेवली आणि सायकल एवढी दापटली की दोन किलोमीटरचे अंतर केवळ पाच मिनिटात पार केले,तुझा जन्म झाला तेंव्हा सकाळचे आठ वाजून
माळ्याच्या स्टेटसवर म.फुलेंचं चित्र दिसलंमहारांच्या स्टेटसवर आंबेडकरांचं चित्र दिसलंचांभाराच्या स्टेटसवर रविदासाचं चित्र दिसलंकुणब्याच्या स्टेटसवर छ.शिवाजीचं चित्र दिसलंतेंव्हा ह्या सगळ्यांची जयंती किंवा पुण्यतिथी होती….हातात झेंडे,नैनटीच्या जोशात,डीजेच्या जोरातहे सगळ्याच ठिकाणी नॉर्मल होतं….स्टेटसवर जातीनिहाय जनगणना झालीआजकाल विचार बिचार काय नसतो होकुणब्याला बाबासाहेब अजूनही खालच्याच जातीतला वाटतोतर तोंडाने जय भीम म्हणून कापायच्या गोष्टी करणारे आंबेडकरी शेवटी जात पाहूनच माती
▪️लग्नाच्या वाढदिवसाला प्रत्येक जण आपल्या बायकोवर लिहितो,तू होती म्हणून माणसात आलो,तू होती म्हणून माझा संसार यशस्वी झाला,तू होती म्हणून माझ्या आयुष्यात संकटावर मात करू शकलो,तू कधी रुसलीस कधी फुगलीस कधी उपाशी झोपलीस पण तक्रार नाही केलीस इत्यादी इत्यादी. पुरुषाच्या अशा बोलण्या पुरत्याच गोष्टी असतात..सगळ्याच पुरुषांना आपली बायको प्रिय असतेच असे नाही,पण व्यथा दाखविण्यासाठी असे काही
■आज मी हे जे काही लिहितोय ते मला शुभेच्छा देणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तींनी कंटाळा आला तरी पूर्ण वाचावे ही माझी विनंती आहे.आयुष्यात दुःख नसतं तर सुखाची किंमत कळली नसती अन माणसाच्या आयुष्यात नाती नसती तर रुक्ष आयुष्यात प्रेमाचा गोळवा कधीच निर्माण झाला नसता.आयुष्यातून एक एक दिवस वजा होताना जो दिवस आपण मोठ्या आनंदात साजरा करतो तो
“बाई बाई कोण्या रांडलेक मोंढ्यानं पाजली असल एवढी, असा कसा नालीत पडला असल हा माणूस,मढं जावो पाजणाऱ्याचं,महा नवरा दारूच्या थेंबालेबी हात लावत न्हायी,तुमीस त न्हायी पाजली न यायले” बाई जोरजोरानं ओरडत होती,आम्ही मुकाट्याने ऐकत होतो कारण ज्याला नालीतून काढून त्याच्या घरी पोहचवलं ती टीम म्हणजे आम्ही होतो, तो परिचित होता,अस्सल बेवडा म्हणून त्याची गिनीज बुकात
लग्न झालं त्यावेळी माझ्याकडं कवडीची अक्कल नोयती,माह्या वयाच्या एकविसव्या वर्षीच माय बापानं पोरगं जास्त वयाचं झालं त बिघडून जाईन म्हणून लग्न उरकून टाकाचं ठरवलं,त्याले कारण बी तसच होतं,बारावी पास होऊन बीएच्या फस्ट यिअरले शिकत होतो,सोबत त्यावेळी फ्लॉपी डिस्कवाल्या कम्प्युटरचा जमाना होता,नुसत्या कमांडवर कम्प्युटर चालवा लागाचं,तो बी कोर्स सातोसात निपटवत होतो तर लग्न उरकवाचं कारण हे
1 जून 1998 इतर मित्र,मैत्रिणी यांच्या तुलनेत माझं लग्न फार लवकर झालं,म्हणजे वयाच्या अवघ्या 21 व्या वर्षी माझा ढोल वाजला! आम्ही दोघेही जवळपास एकाच वयाचे आहोत,ती दहावीला होती तेंव्हा मीही दहाविलाच होतो,जेमतेम काही महिन्यांचा दोघात फरक असेल.माणसाच्या तुलनेत निसर्गतः समजून घेण्याची वृत्ती म्हणा किंवा सामंजस्यपणा हा स्त्रियांत अधिक असतो,कमी वयात त्या प्रौढ विचारांच्या होऊन जातात,घरची
साहित्य चोरी बरी नसते.
कॉपी करू नका,शेअर करा -उमेश पारखी
